Dierenstrijd is niet voor softies!

Animal farm for animal rights

Elke zondagavond, van 19:00 tot 21:00 kun je op Koekoeroe naar her programma Animal Farm luisteren. Animal Farm gaat, zoals de trouwe luisteraars inmiddels zullen weten, over dierenrechten. Alle toestanden rondom de gekke koeienziekte BSE en de varkenspest, waardoor in de afgelopen maanden miljoenen zinloos gefokte koeien en varkens een al even zinloze dood in gedreven werden, maken duidelijk dat een keiharde strijd voor een rechtvaardige, respectvolle behandeling van dieren hard nodig is.

In Animal Farm besteden we ook aandacht aan onderwerpen die minder vaak en minder uitgebreid in de reguliere media aan bod komen. Proefdieren bijvoorbeeld, of het lot van circus- en dierentuindieren, die heel hun leven opgesloten zitten, opdat wij mensen ons kunnen vermaken. Veel positief nieuws kunnen we helaas niet brengen. Niet omdat we zelf nou van die sombere depri-typen zijn, maar omdat de manier waarop de meeste mensen met dieren omgaan nou eenmaal dieptriest is.

Ondanks dat we al het leed dat dieren wordt aangedaan zoveel mogelijk naar buiten brengen, lijkt het zo af en toe of er maar weinig mensen zijn die zelf actief bij willen dragen aan de strijd voor een betere behandeling van dieren. Voor de rechten van mensen, dichtbij en ver weg, wordt luidkeels opgekomen. Solidariteit met onderdrukte volkeren, al dan niet op de zuidelijke helft van de aardbol, het boycotten van multinationals die mensenrechten (laten) schenden, enz... Niet dat ik het daar niet mee eens ben hoor, iedereen heeft recht op een vrij leven zonder uitbuiting en onderdrukking.

Dierenleed lijkt echter voor veel mensen vaak nog een ver-van-mijn-bed-show en iets waar vooral softies zich mee bezighouden. Terwijl je, als je al het leed dat dieren wordt aangedaan, de afschuwelijke pijn en angst van dieren in het slachthuis, in de bontindustrie, de martelingen van dieren in laboratoria, het psychisch compllet gestoord worden van dieren die voor ons vermaak opgesloten zitten en kunstjes moeten doen, of opgejaagd en afgeslacht worden, zelf zou kunnen voelen, je helemaal knettergek zou worden (dit laatste even met dank aan Philip Steir van Consolidated).

Als je je dat voorstelt, en tegelijkertijd het grote aantal mensen dat het absoluut niets kan schelen en vindt dat je met dieren mag doen wat je wilt, dan is het duidelijk dat de strijd voor dierenrechten niet iets is voor softies. Wel voor mensen die tegen een stootje kunnen, want we zullen nog jarenlang keihard moeten vechten voordat erkend wordt dat dieren net zulke rechten hebben op een zelfde, respectvolle behandeling. Dieren kunnen niet zelf voor hun rechten opkomen. Dat moeten wij mensen, dus ook jij geachte lezer/luisteraar voor ze doen.