De journalistiek der Oude Media, een boeiend onderwerp. Altijd goed voor een verontwaardigde column. Mooi voorbeeld: de verslaggeving rond een rapport van het Wereld Natuurfonds. Ok, jij zou ook niet zo gauw donateur worden van het WNF, maar in de traditie van de Club van Rome, en zelfs de Wereldbank (!!) heeft het WNF iets GOEDS gedaan voor de planeet. Ze hebben een soort AEX-index gemaakt die aangeeft hoe het gaat met de ecolgie.
Bottom line: sinds 1970 is éénderde van alle natuurlijke bronnen vernietigd (dit getal moet je breed zien: van de totale voorraad zoet water bijvoorbeeld het aantal diersoorten en plantensoorten). Even rekenen... vermenigvuldigen met twee, ehh... juist, over vijftig jaar is planeet Arde dus rijp voor de sloop. Op. Nix meer waard. Kan bij het grof vuil gezet worden, of beter: meegeven met de intergalactische chemocar (he he)...

Tja, dan moeten we toch spreken van een tegenvaller. Mede met het oog op de toekomstige generatie. Je zou er bijna van gaan herprioriteren. Dat je zegt dat de ecolgie dus toch op een bepaalde manier een WAARDE vertegenwoordigt. En dat je ziet dat die WAARDE in het licht van de HUIDIGE prioriteiten in het milieubeleid mogelijk ONDERgewaardeerd wordt. Hmm...Wie het weet mag het zeggen (vrij naar Wim Kok, onze minister-president in ruste).

Maar goed, voordat ik ga afdwalen richting Den Haag eerst even de pointe van deze column: de Oude Media interesseert het geen bal. De berichtgeving rond het initiatief van het WNF is te verwaarlozen. Misschien hebben de redacties gedacht dat het SLECHT IS VOOR HET MILIEU om al teveel papier en inkt te spenderen aan dit probleem?